Terug naar media

Blog: Op Taaltrip met JINC


Blog: Op Taaltrip met JINC

Veronique Nijhoff- Kleine (32) is momenteel via Octas gedetacheerd bij FGH Bank als Accountbeheerder Bijzonder Beheer. Via Octas is zij in contact gekomen met JINC. JINC helpt jongeren van 8 tot en met 16 jaar op weg naar een goede start op de arbeidsmarkt. Octas is al enige tijd partner van JINC en levert hiermee een maatschappelijke rol in de ontwikkeling van de jeugd. Veronique werkt als werknemer van Octas graag mee aan dit goede doel. In dit blog neemt Veronique je mee in een dag Taaltrip met JINC.

Met een JINC Taaltrip naar Schiphol

Via de site van JINC stuitte ik op het project TaalTrip: “Tijdens een TaalTrip bezoeken basisschoolleerlingen uit groep 5 en 6 met hun klas een plek waar ze lastige woorden in een context zien, zoals een bank of vliegveld“.
Mij leek het leuk om een nieuwkomersklas mee te nemen naar Schiphol. De nieuwkomersklas is bedoeld voor iedereen die emigreert naar Nederland. Ik was heel benieuwd hoe zo’n klas is samengesteld en wat de achtergrond is van de leerlingen. Ik denk dat Schiphol veel indruk maakt op de kinderen en ik vind het zelf stiekem ook nog steeds prachtig.
Niet wetende wat me te wachten stond en derhalve met enige zenuwen stapte ik op vrijdagochtend 2 juni in de trein. Het is de 1e keer dat ik een groep leerlingen begeleid. Eenmaal aangekomen op Schiphol word ik opgewacht door Aukje. Aukje is projectmedewerker bij TaalTrip van JINC en regelt alles om de TaalTrip heen. Samen met 2 andere taalgidsen gingen we de route lopen om de beschrijving die we hebben gekregen nog een keer door te nemen. Na deze oefening had ik voldoende vertrouwen dat me dit wel ging lukken!

Een eer

Om 10u arriveerden de dolenthousiaste kinderen met meerdere leraren en leraar assistenten. Er werden groepjes gevormd van 3 á 4 leerlingen, met bij elk groepje een leraar of assistent ter begeleiding. Het was mijn stille hoop dat de leerlingen assertief en enthousiast waren en dit dus mijn werk zou vereenvoudigen. Hierin werd ik niet teleurgesteld. Ik werd direct “juffrouw” genoemd. Wat een eer! En er werden achter elkaar vragen gesteld.

Diversiteit in de groep

Ik had een groepje van 2 jongemannen en een dame, vergezeld van een onderwijsassistent. De leerlingen kwamen uit Bulgarije, Pakistan en Eritrea. De jongen uit Bulgarije werd ook wel Bruno Mars genoemd. Hij liep er blits bij in zijn nette blouse en hippe zonnebril. En nog grappiger, hij wist het van zichzelf. De meid uit Eritrea was heel pienter en nieuwsgierig en tevens de braafste van het stel. Ze luisterde goed en stelde veel vragen. Ze was krap aan een jaar in Nederland, maar sprak de taal al goed. De jongen uit Pakistan had het meeste moeite met de Nederlandse taal, maar sprak vloeiend Engels. Aangezien veel mensen in Nederland de Engelse taal goed beheersen zorgde dit wel voor een drempel bij het onder de knie krijgen van de Nederlandse taal.
Ik sprak de jongen uit Pakistan even alleen en ik kreeg toch het idee dat hij niet zo’n leuke voorgeschiedenis heeft. Waar kinderen van 10 en 11 jaar normaal beginnen te praten over hun favoriete tv serie of idool, had deze jongen het over bommen en granaten. Erg schrijnend om te horen.

Plezier en respect

Wat me het meest bij is gebleven van de trip zijn de gezichten van de kinderen toen we het panoramaterras opliepen tegen het einde van de trip. Hier hebben de kinderen de hele tijd naar uitgekeken. Het zien opstijgen van een vliegtuig! En als klap op de vuurpijl nog de Cityhopper van binnen kunnen bekijken. Ik heb een hele mooie ervaring opgedaan en ik ben blij dat ik een klein steentje heb kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van deze kinderen. Daarbij heb ik meer respect gekregen voor het lerarenberoep, vooral als het gaat om leerlingen met een rugzakje. Want man, wat was ik afgepeigerd na deze dag. Dit is zeker voor herhaling vatbaar, ik sta al op de mailing list!