PSD2: revolutie van betaaldiensten (deel 1)

Business line

HQ

Type

Blogs

Gepubliceerd op:

06-04-19

PSD2, de afgelopen maanden een veel uitgesproken term. Wij doken dieper in deze nieuwe PSD2-richtlijnen om er zeker van te zijn wat ze inhouden. Wil je in het kort weten wat de baten en lasten zijn van de PSD2?

PSD staat voor Payment Service Directive. En hoe kan het anders: de PSD2 is een opvolger van de PSD1, die stamt uit 2007. De PSD1 heeft voor de regulering van elektronische betalingsdiensten in de Europese Unie gezorgd. Deze richtlijnen bedienen kortgezegd innovatie, concurrentie en efficiëntie op het gebied van betaaldiensten. De snelle opkomst van mobiele transacties was aanleiding om de richtlijnen uit 2007 te herzien. De PSD heeft in de eerste jaren gezorgd voor het bevorderen van meer concurrentie op het gebied van betalen met nieuwe toetreders, de zogenaamde ‘niet-banken’. Adyen, CCV, Apple Pay en Mollie zijn goede voorbeelden van betaaldiensten die zijn geboren uit het PSD1-tijdperk. Dat klinkt prima zou je denken, waarom moet er dan een tweede versie komen van de PSD-richtlijnen?

PSD2: Inhoudelijke veranderingen

Mobiel betalen heeft de laatste jaren een enorme groei doorstaan. Verschillende bedrijven zijn in het gat gesprongen dat vrij kwam bij de regulering van de PSD-richtlijnen. Deze wildgroei aan initiatieven hebben geleid tot onsamenhangende vergunningen, juridische uitdagingen op het gebied van verantwoordelijkheden en soms zelfs tot een gebrek aan consumentenbescherming. Genoeg reden dus om de PSD1-richtlijnen te herzien. Met de komst van nieuwe PSD2-richtlijnen moeten de financiële dienstverleners opnieuw in kaart brengen hoe zij in een markt willen opereren die steeds concurrerender wordt.

Als een consument een aankoop online doet, vult deze zijn of haar betaalgegegevens in op de website waar de aankoop gedaan wordt. De verkoper krijgt het geld via een tussenpersonen, dit kunnen bijvoorbeeld de partijen zijn die eerder genoemd zijn in dit artikel: Mollie, Adyen, CCV, Apple Pay. Door de komst van de PSD2-richtlijn mogen verkopers consumenten om toestemming vragen om hun bankgegevens te gebruiken. Zodra de consument deze toestemming geeft, zal de verkoper de betaling rechtstreeks ontvangen zonder tussenkomt van een tussenpersoon of partij. Dit leidt direct tot meer concurrentie op de online betaalmarkt. Verkopers kunnen daarnaast met toestemming van de consument transactie- en saldigegevens opvragen op basis van de nieuwe PSD2-richtlijnen. Data van consumenten brengt commerciële mogelijkheden met zich mee. Bij toestemming van de consument kunnen banken en verkopers consumenten voorzien van bijvoorbeeld op maat gemaakte aanbiedingen of services, zoals een overzichtelijk dashboard.

Third party service providers

In de PSD2 is daarnaast specifieke aandacht voor de zogenaamde derde partijen, welke geen bank zijn. In de PSD2 worden dat de third party service providers genoemd (tpp’s). Deze partijen mogen betaaldiensten in twee vormen aan consumenten aanbieden:

  • Toegang tot de rekeninginformatie, de aanbieder kan de informatie gebruiken om innovatieve diensten te ontwikkelen. Dit soort aanbieders worden PISP (Payment Initiation Service Provider) genoemd en mogen betaaltransacties uitvoeren.
  • Een partij dat informatie mag verzamelen van één of meerdere bankrekeningen, deze partijen worden AISP’s genoemd. Bijvoorbeeld om een overzichtelijk dashboard te creëren voor de consument.

Voordelen vs. nadelen

Er is ook weerstand tegen de implementatie van de PSD2, privé-gegevens worden gedeeld voor commercieel belang. Daar staan op maat gemaakte aanbiedingen en service tegenover, die alleen aangeboden kunnen worden door de gegevens die de consument vrijgeeft. Belangrijk om te weten is dat er strenge regels aan het aanvragen van consumentendata kleeft. Zowel banken als nieuwe toetreders en andere verkopers hebben een specifieke PSD2-vergunning nodig om betaaldiensten en/of op rekeninginformatie gebaseerde diensten aan te mogen bieden. Vergunningen die voorheen enkel aan banken waren toebedeeld. Nu mogen ook start-ups en andere aanbieders een PSD2-vergunning aanvragen.

Vanaf januari 2018 gaat de PSD2 van start. De European Banking Authority ontwikkelt ondertussen de Regulatory Technical Standards (RTS). Dat zijn standaarden waarmee de banken en de third party service providers (ttp’s) de PSD2 moeten uitvoeren. Omdat de standaarden pas deze maand zullen worden gepubliceerd, is er rondom het implementatie-aspect nog veel onduidelijkheid.

Conclusie

Wat ondanks de onduidelijkheid wel duidelijk is, is dat de PSD2 voor een ongekende revolutie in het betaallandschap gaat zorgen. Nieuwe partijen zullen in de markt toetreden en er zullen meer commerciële mogelijkheden ontstaan bij het inwinnen van interessante data. We houden je op de hoogte!

Tags

  • particulier advies